Jak zapowiadałem w tym wpisie, mam dla Was efekty pracy z obiektywem typu M42. Dzisiaj przed Wami Helios 44-2! Obiektyw stałoogniskowy aspirujący, żeby znaleźć się w torbie każdego fotografa. Konstrukcja mająca kilkadziesiąt lat dająca satysfakcjonujące efekty, przy bardzo niskim wkładzie pieniężnym. To mój pierwszy obiektyw z mocowaniem M42 i naprawdę jestem zachwycony, chociaż pierwsze momenty z manualnym szkłem niebyły łatwe. Jednak manualny obiektyw to super sprawa, przy odrobinie cierpliwości dostajemy dużą dawkę doświadczenia i możemy przynajmniej odrobinę zaczerpnąć z klimatu analogowej fotografii. Heliosy ze względu na dostępność i swoją prostotę stały się świetną alternatywą dla współczesnych obiektywów stałoognikowych. Przy niskiej cenie i względnie dobrych parametrach znalazły zastosowanie w fotografii portretowej. Rozmycie tła i towarzyszący temu efekt bokeh może naprawdę zachwycić i nadać zdjęciu bajkowego klimatu. Helios i jego rozmycia są specyficzne i niepowtarzalne, po prostu jedyne w swoim rodzaju. Spójrzcie tylko za załączone zdjęcia!
Bez ceregieli trzeba przyznać, że obiektyw pod względem optycznym daleko stoi od półki z napisem „idealny”. Jeśli mówimy o względnie dobrej ostrości to tylko w centrum kadru, chociaż i z tym bywa różnie. Wyprodukowano miliony Heliosów w różnych wersjach i każda sztuka na swój sposób jest inna. Sztuką jest znaleźć perełkę, która będzie jak najbliżej akceptowanej przez nas jakości. Potrafi trafić się szkło bardzo ostre jak i takie, z którego otrzymamy obrazek bardzo „mydlany”. Czysta loteria jaką jakość dostaniemy.
Jeśli myślisz o przygodzie z obiektywami M42 to na początek obiektywy Helios będą dobrym wyborem. Niskim kosztem poznamy odrobinę fotograficznej przeszłości i urozmaicimy swoje portfolio.
